Toen ik uit het vliegtuig stapte op Sal, voelde ik het meteen: dit wordt geen gewone vakantie. De warme wind waaide langs mijn gezicht, de lucht was helderblauw en in de verte zag ik het droge, bijna maanachtige landschap van dit bijzondere eiland in Kaapverdië. Ik, Monique, had behoefte aan zon, rust en iets nieuws. Wat ik kreeg, was zoveel meer dan dat. In deze blog neem ik je mee in mijn avontuur op het eiland Sal – een plek waar de tijd vertraagt en de oceaan altijd dichtbij is.

Sal is één van de bekendste eilanden van Kaapverdië en staat vooral bekend om haar stranden. Zodra ik aankwam bij mijn hotel in Santa Maria, voelde ik meteen de relaxte sfeer. Geen massatoerisme, geen drukte – maar vriendelijke mensen, pastelgekleurde huisjes en overal het geluid van de zee.

Wat me meteen opviel was het landschap. Verwacht geen tropische jungle; Sal is droog en ruig. Het eiland heeft een bijna woestijnachtig karakter met uitgestrekte vlaktes, zoutmeren en grillige rotsformaties. Juist dat maakt het zo bijzonder. De combinatie van het ruwe land en de turquoise oceaan is adembenemend.

Mijn eerste avond bracht ik door op het strand van Santa Maria. Met mijn voeten in het zand keek ik naar de zonsondergang die de lucht oranje en roze kleurde. Lokale vissers haalden hun boten binnen, kinderen speelden in de branding en ik nipte aan een Caipirinha. Dit was het begin van mijn Kaapverdische avontuur.

De volgende ochtend stond ik vroeg op om de omgeving te verkennen. Ik liep over de pier van Santa Maria, waar vissers hun vangst van de dag verkochten: tonijn, kreeft en zelfs kleine haaien. Het voelde authentiek en puur. Hier draait het leven om de zee.

Wat ik ook meteen merkte, was de warmte van de mensen. Iedereen groette elkaar. Een simpele “Bom dia” (goedemorgen) werd altijd beantwoord met een glimlach. Die vriendelijkheid gaf mijn vakantie meteen een ontspannen en veilig gevoel.

Hoewel Sal perfect is om te relaxen, wilde ik ook wat van het eiland zien. Dus boekte ik een eilandtour in een jeep. Dat bleek één van de hoogtepunten van mijn reis.

We reden als eerste naar de zoutvlaktes van Pedra de Lume. Dit is een oude krater waar zich een zoutmeer heeft gevormd. Ik trok mijn slippers uit en liep het water in. Het zoutgehalte is hier zo hoog dat je automatisch blijft drijven – net als in de Dode Zee! Het voelde gek, maar heerlijk ontspannend. Mijn huid tintelde van het zout en ik voelde me letterlijk gewichtloos.

Daarna bezochten we Buracona, ook wel het “Blue Eye” genoemd. Rond het middaguur valt het zonlicht precies in een natuurlijke grot waardoor het water felblauw oplicht als een oog. En ja – het was echt zo magisch als het klinkt. Het contrast tussen de donkere rotsen en dat intense blauw was indrukwekkend. Ik kon er wel uren naar kijken.

Een ander bijzonder moment was bij Shark Bay. Hier kun je citroenhaaien van dichtbij zien. Geen zorgen: ze zijn ongevaarlijk. Met waterschoenen aan liep ik het ondiepe water in. En daar zwommen ze, vlak langs mijn benen. Mijn hart klopte in mijn keel, maar tegelijkertijd voelde het als een unieke ervaring die ik nooit zal vergeten.

Wat me tijdens de tour opviel, was hoe divers het eiland is. Van ruige kliffen tot eindeloze zandstranden. We stopten bij Kite Beach, waar tientallen kitesurfers over de golven dansten. De constante wind maakt Sal een paradijs voor watersporters. Zelfs als je niet zelf surft, is het prachtig om naar te kijken.

’s Avonds dook ik het centrum van Santa Maria in. Ik at verse gegrilde vis met rijst en groenten en luisterde naar live muziek. De Kaapverdische morna – melancholische, zachte muziek – gaf me kippenvel. Het leven hier is simpel, maar rijk aan gevoel.

Na alle avonturen besloot ik ook echt te ontspannen. Want dat kan op Sal als geen ander. Het strand van Santa Maria is kilometerslang, met wit zand en helder water. Ik bracht uren door op mijn strandbedje met een boek, afgewisseld met frisse duiken in zee.

Wat ik heerlijk vond, was dat het klimaat bijna altijd stabiel is. Temperaturen rond de 25 tot 30 graden en een verkoelend briesje. Geen klamme hitte, maar een aangename warmte. Ideaal voor wie in de winter de zon wil opzoeken.

Op een middag maakte ik een lange strandwandeling. Hoe verder ik liep, hoe rustiger het werd. Alleen het geluid van de golven en mijn voetstappen in het zand. Op zulke momenten voelde ik echt waarom mensen verliefd worden op Kaapverdië. Het is niet alleen de zon; het is de sfeer. De eenvoud. De ruimte.

Ik merkte dat ik hier anders ging leven. Langzamer. Bewuster. Ik nam de tijd voor ontbijt, voor gesprekken, voor nietsdoen. En juist dat nietsdoen voelde als een luxe.

Mijn laatste avond bracht ik opnieuw door aan zee. Met mijn voeten in het zand dacht ik terug aan de afgelopen dagen: het drijven in het zoutmeer, het blauwe oog van Buracona, de haaien in Shark Bay, de muziek in Santa Maria. Sal had me verrast. Het eiland is misschien klein, maar groots in beleving.

Wat ik vooral meeneem uit deze reis, is het gevoel van vrijheid. Sal is geen bestemming vol grote bezienswaardigheden of drukke steden. Het is een plek waar natuur en oceaan de hoofdrol spelen. Waar je kunt ontspannen, maar ook avonturen kunt beleven.

Zou ik teruggaan? Zonder twijfel. Want Sal heeft iets bijzonders. Iets dat je niet helemaal kunt uitleggen, maar moet ervaren. Misschien is het de combinatie van Afrika, Europa en Zuid-Amerikaanse invloeden. Misschien is het de zee die altijd aanwezig is. Of misschien is het gewoon die ontspannen levensstijl die je vanzelf overneemt.

Wat het ook is – mijn vakantie op Sal was precies wat ik nodig had. Zon op mijn huid, zout in mijn haar en herinneringen die ik nog lang met me meedraag.

Ben jij toe aan een bestemming waar zonzekerheid, avontuur en ontspanning samenkomen? Dan kan ik je uit eigen ervaring zeggen: Sal in Kaapverdië stelt niet teleur.